“Ik was twintig jaar, had twee kinderen met een man die me had misbruikt en kwam nauwelijks rond. Een vrouw uit de buurt hield me een betere toekomst in Saudi-Arabië voor. Mijn situatie hier was uitzichtloos, dus ik besloot op haar aanbod in te gaan. Ik had geen idee wat me te wachten stond.”

Sandra (47) komt uit een arm dorpje in Nigeria. Ze groeit op als een-na-oudste in een gezin van vijf zussen en één broertje. Als ze acht jaar is, overlijdt haar vader. Haar moeder komt alleen voor de zorg van het zevenkoppige gezin te staan. Ze hebben weinig inkomsten en al snel leert Sandra voor zichzelf te zorgen. Ze is twaalf als ze gaat werken als inwonend dienstmeisje. Daar wordt ze uitgebuit en misbruikt. Ze is veertien als ze haar eerste kind krijgt en zestien als haar tweede kind wordt geboren.

Grappig

Na jaren van misbruik en mishandeling besluit ze terug te gaan naar haar moeder. “Het was gewoon niet meer veilig voor mij en mijn kinderen. Op een dag spreekt een vrouw me aan, die ik al eens eerder had gezien in de buurt waar ik eerst woonde. Ze wil me helpen, omdat ze me grappig vindt. In Saudi-Arabië maak ik meer kans op werk als kapster en die vrouw biedt aan me te helpen. De reis kost 1.500 dollar en dat geld zou ze wel voor me voorschieten.” Sandra komt nauwelijks rond, ziet geen andere uitweg en gaat in op het aanbod van de vrouw. Op zoek naar een betere toekomst verlaat ze huis, haard en kinderen, die ze bij haar moeder achterlaat. Dat ze Saudi-Arabië nooit zal bereiken, kan Sandra dan nog niet voorzien.

Mensenhandelaars

De vrouw blijkt een madam te zijn en deel uit te maken van een netwerk van mensenhandelaars, die nog meer vrouwen hebben geronseld voor de reis. In busjes trekken ze door onherbergzame gebieden over uit het zicht liggende landweggetjes. Onderweg knippen de handelaren lichaamsharen en nagels van de vrouwen af, die ze vervloeken. Het geloof in voodoo is zo sterk, dat het voldoende is om hen in het gareel te houden. Zo ook Sandra: “Je wilt vluchten, maar je weet niet waar je bent. Je bent uitgehongerd, je hebt geen geld en ze dreigen je iets aan te doen met je haar als je toch probeert te ontsnappen. Dus je doet wat ze zeggen.”

Gedwongen seks

Overal waar ze onderweg in een dorpje in een hotel of restaurant wordt ondergebracht, wordt Sandra gedwongen om seks te hebben met mannen in een kamertje waar niks anders ligt dan een matras. Dit is hoe ze haar schuld moet afbetalen, vertelt de madam. Doet ze dat niet, dan zal er iets ergs gebeuren met haar familie. Sandra ziet zelf nooit iets van dat geld, dat onder de eigenaar van het hotel of restaurant en de madam wordt verdeeld.

Black Mafia
Uiteindelijk bereiken ze de kust van de Middellandse Zee in Libië. Sandra mag mee op een schip naar Italië, maar dat kost haar nog eens 25.000 euro. “Dat geld moest ik aan de “broer” van de madam betalen, die me in Italië zou opwachten.”

Sandra belandt in een vluchtelingenkamp op Sicilië. Daar dacht ze af te zijn van wat ze de Black Mafia noemt. Maar nadat ze wordt vrijgelaten, wacht de broer van de madam haar bij de uitgang op. “Ik begrijp niet hoe het kan, maar hij weet wie ik ben. Hij raadt me af te vluchten, want ze hebben overal handlangers, die me zullen oppakken, waar ik ook ben.” Zo blijft ze verstrikt in het web van de mensenhandelaars. Zelfs als het haar lukt te ontsnappen naar Napels, wordt ze daar herkend door iemand van het netwerk. Ze ziet in dat ze in Italië nooit veilig zal zijn en besluit te vluchten naar Nederland.

Eindelijk veilig

Met de hulp van een kennis komt Sandra in 2011 aan in Nederland. Hier voelt ze zich eindelijk veilig: “Pas in Nederland had ik het gevoel dat ik niet meer werd achtervolgd.” Ze bokst alles in haar eentje voor elkaar. Ze regelt zelf onderdak en knipt haar om rond te komen. Nooit zit ze in een opvang of vraagt ze om geld van de overheid. Zo blijft ze onder de radar, totdat vrienden haar vertellen over TheBridge2Hope. De organisatie bleek een springplank voor haar toekomst.

Zelfstandig

“Ik heb zoveel te danken aan TheBridge2Hope. Ze hebben me van alles geleerd, zoals het maken van kleding, Nederlands en hoe ik een computer en een smartphone kan gebruiken. Dankzij al deze lessen is het me gelukt om helemaal zelfstandig te solliciteren op een baan bij een grote kledingwinkel. Afgelopen week is mijn contract met zes maanden verlengd. Ik ben van niks naar een contract gegaan, betaal belasting en ben onderdeel van het systeem. Ik besta nu eindelijk op papier.”

De volgende stap is verlenging van haar tijdelijke verblijfsvergunning, die ze heeft bemachtigd door in te wonen bij een Afrikaanse man uit Spanje. “Dit is geen ideale oplossing,” gaat Sandra verder, “maar wel de enige om in Nederland te kunnen blijven.” Pas als haar vergunning wordt verlengd, durft ze echt te gaan nadenken over de toekomst. “Ik wil heel graag mijn eigen beautysalon openen.”

Toekomst 

Die toekomst ligt niet in Nigeria. “Ik ben bang dat ik iemand van dat netwerk zal tegenkomen, want Nigerianen vergeten nooit het gezicht van iemand die hen nog geld is verschuldigd.” Maar dat ze voorzichtig vooruit durft te kijken, dat, zegt Sandra, heeft ze allemaal aan TheBridge2Hope te danken. “Ze staan altijd voor me klaar. Toen ik hun programma volgde en ook nu nog, als alumnus. Ik heb me altijd door TheBridge2Hope ondersteund gevoeld en daardoor het geloof in mijzelf en mijn kracht hervonden. Tegen nieuwe deelnemers zeg ik altijd dat ze gefocust moeten blijven en in zichzelf moeten geloven. Als je dat doet, dan zal alles je lukken, bij de gratie Gods.”

Geschreven door Bianca Wijnstekers