Het verhaal van Patricia (47) verschilt weinig met dat van haar lotgenoten. Armoede drijft haar in de armen van mensensmokkelaars. Zoals zovelen komt ze in het Italiaanse Napels terecht, waar ze wordt gedwongen in drugs te handelen om haar schuld af te lossen. Tot de maat vol is en ze met haar zoon van acht naar Nederland vlucht. Eindelijk verlost van haar uitbuiters moet ze nieuwe obstakels het hoofd bieden. Dit doet ze zonder te klagen, met de schouders eronder. “Dat komt omdat ik mezelf niet als slachtoffer zie. Zonder TheBridge2Hope had ik dit alles echter niet voor elkaar kunnen krijgen.”
Succesverhaal
Je kunt wel stellen dat Patricia één van de succesverhalen is van TheBridge2Hope. Als deelnemer van het allereerste cohort dompelt ze zich volledig onder in het programma van de organisatie, op zoek naar heling en toekomstperspectief. Dertien jaar later lacht het leven haar en haar zoon toe. Ze hebben hun eigen appartement, zijn gedocumenteerd en dit jaar krijgt Patricia zelfs een Nederlands paspoort. Zoon Kingsley (22) studeert, houdt van sport, heeft vrienden en een vriendin. Het lijkt hen allemaal in de schoot te zijn geworpen. Niets is echter minder waar.
Drugs of prostitutie
“Ik ben geboren in Nigeria en van arme komaf. Toen ik zeventien was, vertelde een ronselaar me dat ik in Italië meer kans had op werk en het volgen van een opleiding. Ze had een Brits paspoort van een vrouwelijke lookalike geregeld en mijn vliegticket naar Milaan voorgeschoten.”
Ze belandt in Napels bij een madam voor wie ze moet werken om haar ticket terug te betalen. Patricia gaat drugs dealen. “Het was dat of prostitutie”, vertelt ze zonder veel omhaal. “Als ik niet meewerkte, dan zouden ze mij of mijn familie in Nigeria iets aandoen.” Haar schaam- en okselhaar wordt afgeknipt om deze dreigementen kracht bij te zetten. Uit vrees voor voodoo doet Patricia wat haar wordt opgedragen.
Maat vol
Al snel regelt Patricia haar eigen onderkomen. Ook krijgt ze een relatie met een Nigeriaanse man. Uit die relatie wordt Kingsley geboren. Als haar zoon acht is, ziet hij dat Patricia wordt opgepakt door de politie.
“Ik werd wel vaker gearresteerd, dat hoorde er bij. De madam had een advocaat, die me altijd uit de gevangenis kreeg. Deze keer werd Kingsley echter meegenomen door de kinderbescherming, want mijn partner was naar Nederland vertrokken. Wonder boven wonder werd Kingsley na mijn vrijlating weer naar huis gebracht. Daarna moest hij telkens huilen als hij politie zag. Toen was de maat vol. Ik had jarenlang voor de madam gewerkt, maar het was nooit genoeg. Ik vond dat ik mijn schuld had afgelost en dat voodoo me daarom niet meer zou raken. Daarop heb ik mijn koffers gepakt en ben ik met Kingsley naar Nederland gevlogen.”
De brug naar hoop
Patricia had een Italiaanse verblijfsvergunning, maar die heeft ze laten verlopen. “Ik wilde alles wat daar was gebeurd achter me laten en me richten op ons leven in Nederland. In eerste instantie voelde ik me ook heel opgelucht, want ik had geen last meer van de politie of een madam. Al snel raakte ik echter depressief, want we konden niet bij mijn partner blijven en in Nederland kun je niet samen met je kind in een opvang terecht.”
Zonder vaste verblijfplaats, verblijfsvergunning en werk ziet de situatie van Patricia en haar zoon er weinig hoopvol uit. Totdat ze wordt toegelaten tot het programma van TheBridge2Hope. “Toen wist ik dat het allemaal goed zou komen.”
De weg naar heling
“Bij TheBridge2Hope is mijn helingsproces begonnen”, stelt Patricia. “Ik heb ook nooit therapie nodig gehad, TheBridge2Hope was mijn therapie. Ik kon over mijn problemen praten met de andere deelnemers, wat voor mij bevrijdend werkte. En terwijl we lief en leed deelden, leerden de vrijwilligers ons Nederlands, op computers te werken, breien en koken.” Deze lessen helpen de deelnemers mee te draaien in de Nederlandse maatschappij, bijvoorbeeld door het vinden van een baan. Patricia is daar meerdere malen in geslaagd: “Ik heb onder meer in een Italiaans restaurant gewerkt; ik ben een ster in het bereiden van pasta en pizza.”
Onvoorwaardelijke steun
“TheBridge2Hope heeft me altijd ondersteund. Ze hebben me geholpen met de aanvraag van een verblijfsvergunning. Anu, de programmamanager van TheBridge2Hope, heeft me bijgestaan toen ik te horen kreeg dat ik borstkanker had. Gelukkig ben ik nu weer kankervrij. En toen de school van Kingsley aan de bel trok, omdat zijn school leed onder het vele verhuizen, hebben ze vanuit TheBridge2Hope geholpen met het opzetten van een GoFundMe-campagne om geld in te zamelen voor een huurwoning. Toen we de sleutel kregen, vroeg Kingsley: ‘Mama, is dit nu ons huis?’ Ja, zei ik. We hoeven nooit meer te verhuizen.”
Sterk en sterker
Door alles wat ze te boven is gekomen, ziet Patricia zichzelf als een overwinnaar. “Ik ben gelukkig nu, en sterk. Maar mijn zoon is nog sterker.” Dat blijkt zachtjes uitgedrukt. Als Kingsley vijf jaar is, verliest hij een oog aan kanker. Patricia drukt hem op het hart dat hij blij moet zijn dat hij nog leeft. Dat zijn hart nog klopt, is niet vanzelfsprekend, want door de ondergane chemotherapie blijft hij kans houden op hartafwijkingen. Dit vertelt Kingsley aan presentator Tim Hofman van BOOS in de docu Terug naar je eige land, waarin Hofman het Kinderpardon van kabinet-Rutte II aan de kaak stelt. Kingsley en Patricia zijn dan nog ongedocumenteerd en de IND wil ze terugsturen naar Nigeria. Dat Kingsley al meer dan vijf jaar in Nederland woont en op grond van dat pardon recht heeft op een verblijfsvergunning, vecht de IND aan. Ook vindt de immigratiedienst zijn medische situatie niet levensbedreigend genoeg. Uiteindelijk oordeelt de rechter in hoger beroep, tevens na het lezen van aanbevelingsbrieven van Kingsley’s school, de kerk van Patricia en TheBridge2Hope, dat ze kunnen blijven.
“Toen we eindelijk onze vergunningen hadden ontvangen, vroeg Kingsley: ‘Hebben we voor dit stukje plastic al die moeite moeten doen?’”
Eind goed, al goed
Dat de toekomst van Kingsley er veelbelovend uitziet, dankt hij aan de vastberadenheid en het optimisme van zijn moeder, die altijd vooruit heeft durven kijken. “Maar ook aan TheBridge2Hope”, benadrukt Patricia. “Zonder hun hulp was het me niet gelukt. Dat zal ik nooit vergeten.”
Nieuwsgierig naar de docu Terug naar je eige land? Je kunt hem bekijken op YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=v1tjz6l7TGQ
Geschreven door Bianca Wijnstekers
